با اين تصميم كه اينترنت به طور جدي نياز به ظرفيت و فضاي آدرس‌دهي بالايي دارد گروه معماري اينترنت سه پيشنهاد اصلي در اين زمينه ارائه نمود. اولين پيشنهاد تحت عنوان TUBA بود. اين پيشنهاد بر اساس سوئيچينگ IP بر روي CLNP به عنوان پروتكل لايه اينترنت بود. CLNP يك پروتكل OSI مي‌باشد كه. . .

با اين تصميم كه اينترنت به طور جدي نياز به ظرفيت و فضاي آدرس‌دهي بالايي دارد گروه معماري اينترنت سه پيشنهاد اصلي در اين زمينه ارائه نمود. اولين پيشنهاد تحت عنوان TUBA بود. اين پيشنهاد بر اساس سوئيچينگ IP بر روي CLNP به عنوان پروتكل لايه اينترنت بود. CLNP يك پروتكل OSI مي‌باشد كه داراي آدرس 20 هشت‌تايي مي‌باشد و تمامي پروتكل‌هاي مسيريابي تعريف شده را پشتيباني مي‌نمايد. اين پروتكل مورد قبول واقع نشد زيرا CLNP در آن زمان هم (زمان پيشنهاد) يك پروتكل قديمي و غير موثر محسوب مي‌شد و حتي در بازار IPv4 هم به صورت يك پروتكلي كه به طور گسترده در بازار پروتكل‌هاي IP كاربرد داشته باشد مورد قبول نبود. پيشنهاد دوم IPv7 ناميده مي‌شد كه بعداً به TP/IX تغيير نام داد و سرانجام CATNIP ناميدند، اين پيشنهاد بر اساس اين ايده پايه‌ريزي شده‌بود كه يك بسته‌ي اطلاعاتي با قالب مشترك تعريف شود كه با IPT، CLNP و IPX سازگاري داشته باشد، اين پيشنهاد به علت عدم رشد سريع آن مورد توجه و استقبال واقع نشد. سومين و آخرين پيشنهاد كه موفق‌ترين آنها نيز بود با عنوان IP در IP زندگي خود را آغاز نمود، اساس اين پيشنهاد اين بود كه در آن براي اينترنت دو لايه جداگانه، يكي به عنوان لايه زيرساخت و ديگري به عنوان لايه گسترش محلي تعريف كنند. در اين پيشنهاد در واقع يك نوع بسته‌بندي آدرس IP صورت گرفته است كه مكانيزم خوبي براي انتقال IP ساده نيز مي‌باشد، انتقال آدرس‌ها با اين روش از IPv4 به راحتي انجام مي‌گيرد اين روش در واقع به افزايش فضاي آدرس دهي IP از 32 بيتي به 64 بيتي و از بين بردن بعضي از مشخصه‌هاي منسوخ شده IPv4 براي كاهش اندازه سرآيندهاي پروتكل IP مي‌باشد. SIP را با پيشنهادي كه آن را PIP مي‌‌گفتند تركيب دادند و اثرات مسيريابي IPv4 را بهبود بخشيدند و پيشنهاد جديدي را ارائه نمودند كه آن‌را SIPP ناميدند. با تغييرات به وجود آمده و با اعمال تغييراتي روي آن بعدها آن را IPv6 ناميدند، از اسم IPv5 استفاده نكردند چون قبلاً از آن در جاي ديگر و براي پروتكل جاري ديگر استفاده شده بود. يكي از عمومي‌ترين مزايا و منافع IPv6 گستردگي و ازدياد فضاي آدرس‌دهي آن است و اين نسخه از فضاي آدرس‌دهي 128 بيتي استفاده مي‌كند در صورتي‌كه IPv4 از فضاي آدرس‌دهي 32 بيتي استفاده مي‌نمود. IPv6 داراي فوايد زيادي براي شبكه‌ها مي‌باشد. از جمله اين فوايد مي‌توان به امنيت بالاي آن در شبكه، بهبود و تقليل جداول مسيريابي، و در نتيجه كاهش حافظه و پردازنده لازم براي مسيرياب‌ها، و بهبود بخشيدن به استفاده از آدرس‌دهي اتوماتيك براي كاربران متحرك اشاره نمود.